Alle begin is moeilijk
Wie dat ooit heeft bedacht had in mijn optiek maar ten dele gelijk. En van pochen hou ik ook al niet. Dat zal ik dus ook niet gaan zitten doen hier. Al wordt me dat wel moeilijk gemaakt. Ik ben nu in een fase dat ik mijn huis een beetje op orde begin te krijgen, dat mijn CV online staat, dat de meeste vrienden en bekenden reeds weer zijn bezocht en dat ik dus een staat van paraatheid heb bereikt die vraagt om een situatie waarin de baanaanbiedingen binnenstromen..
In een vlaag van overspoeling (wat is dat?) realiseer ik me dat er kansen zijn. Zonder vooruit te lopen op wat-dan-ook (want we kenden ook ooit een kerel die "de huid niet verkopen voor de beer geschoten is" en "juich nooit te vroeg" uitgevonden had) kan ik toch maar moeilijk een gevoel van vreugde en vertrouwen onderdrukken. En weet je wat het is? Ik heb gewoon ZIN om weer te werken.
Euhrm.. *spoelt mond met ZEEP*
Maar we zijn dus nu officieel begonnen aan het *blub* begin van de rest van mijn leven.. Wauw, wat klinkt dat weer lekker zwaar.. En JA, ik geniet nog even van de dagen vóór de eerste werkdag weer..
Bijvoorbeeld door het nogmaals lezen van "Phileine zegt sorry", van Ronald Giphart.. Echt, ik lees niet vaak boeken voor de tweede keer maar deze is het wederom zonder meer waard gebleken. Regelmatig heb ik in de trein - ojah ik reis tegenwoordig weer met de TREIN (bij gebrek aan een leaseauto) (kots!)..
<begin zijsprong> (gáán we weer)
En dat heb ik vandaag weer eens OVERDUIDELIJK gemerkt.. Ik was op bezoek bij een willekeurige medekronkelaar en probeerde mij een weg door ons kikkerlandje te banen met als doel in Utrecht terecht te komen bij een andere vriend.. Mijn moeder heeft mij ooit geleerd dat ik op tijd moet komen. Helaas was dat de eenduidigheid van de regel. Soms had ik wel eens gewild dat er een soort nuance in die regel bestond. Zoiets van "behalve als je je genoodzaakt ziet je afhankelijk op te stellen van de NS of (semi-)overheidsorganen in het algemeen"..
(Wat hier natuurlijk direct naast ligt is het besef dat ik dus net iets meer dan een WEEK nodig heb gehad om me weer te laten opfokken door dit soort aangelegenheden)
Van 'deur-tot-deur' ben ik welgeteld van 18:20u tot 20:30u bezig geweest. Almere - Utrecht hebben we het over. Ik had niet verwacht dat ik na al mijn omzwervingen... Nou jah, laat ook maar - ik voe me al MEER dan betrapt op onnodige druktemakelarij..
<einde zijsprong>..Regelmatig heb ik in de trein hardop zitten schuddebuiken van het lachen en daarmee de opgetrokken wenkbrouwen van mening medereiziger uitlokkend. Ik kan niet uitleggen hoe grappig ik de zwartgalligheid vind van Phileine maar vooral de manier waarop Giphart het in woorden weet uit te drukken.. Ik kan me nog goed herinneren hoe ik de eerste keer dat ik het boek las een lijst heb bijgehouden van alle scheldwoorden die Phileine weet te produceren.. Echt hilarisch..
Maar goed, alle begin is dus moeilijk. Eigenlijk is deze kronkel alleen om onder woorden te brengen dat ik het allemaal nog wel mee vind vallen. Mijn POKKENHUMEUR van de eerste dagen is opgetrokken, de eerste pakken zijn alweer gekocht (meervoud ja, mea culpa) (die verkoper is ook ZÓ aardig) (SUCKERR!), een abonnement op het Genootschap Onze Taal is genomen, kortom ik ben er helemaal klaar voor..
Let's kick some ass.. 
Joost.
Reacties (toevoegen)
Geen reacties